বিহ খাই কাণ-মূৰ পেলোৱা নিগনি এটাৰ নিচিনাকৈ জীৱনৰ বিহ খাই খাই শইকীয়াৰ চেহেৰাটো বৰ্তমান দেখিলে মৰিশালি-যাত্ৰালৈ বেছিদিন নথকা মানুহ যেন লগা হৈ পৰিছে। কিন্তু বয়সেতো ভাটী দিয়াই নাই, বৰং অৱসৰ ল’বলৈ এতিয়াও সাত বছৰ বাকী আছেই...

জালুকবাৰী জালুকবাৰী বুলি চিঞৰি পাৰ হৈ যোৱা আঠ-নখন বাছত নুঠাকৈ, মুখখন তজবজীয়া হৈয়ো পঞ্চল্লিছ মিনিটমান ষ্টপেজটোতে ইফালে-সিফালে অলপ চাটিফুটি কৰি থাকি অৱশেষত ৯ বজাত জালুকবাৰীলৈ যোৱা বাছ এখনতে জঁপিয়াই উঠা দেখি অথনিৰ পৰা লক্ষ্য কৰি থকা মনোজে তাক চিকাৰৰ সন্ধানত থকা গে’ বুলি সন্দেহ কৰিলে।...

প্ৰেয়সীৰ হাত — “ছিঃ!! কি কৰি থাকা তুমি! নিশাৰ আন্ধাৰতো তুমি যদি মোক দহজনী ছোৱালীৰ হাতৰ মাজৰ পৰা তোমাৰ হাতখন বিচাৰি উলিয়াবলৈ দিয়া, তেন্তে মই কাকো নেদেখাকৈয়ে কেৱল হাতকেইখন চুই চায়েই কৈ দিব পাৰিম— সেইখন তোমাৰ হাত। অথচ তুমি সদায় সদায় এনেকৈ ফেচবুকত কি অদৰকাৰী এপলিকেচনবোত...

অৱধাৰিত তোমাক মই ইউৰোপৰ বিখ্যাত চহৰ এখনলৈ লৈ যোৱাৰ সপোন দেখিছিলোঁ৷ কিন্তু এতিয়া? এতিয়া তুমি দেখোন এটা জকাই চুকৰে নিমাখিত বাসিন্দা! আৰু মই? মই মোৰ চুবুৰিৰে অন্তিমটো জুপুৰিৰ এটি নিমাখিত প্ৰাণী! এসময়ত, বৰষুণত তিতিবলৈ ভাল পাই, ছাতি ল'ব বিচৰা নাছিলোঁ বাবেই নেকি, এতিয়া মোৰ জুপুৰিৰ চালৰ মাজেৰে নিয়মিত...

“নীলম, পানী এগিলাছ দিয়া না। ইমান পিয়াহ লাগিছে! অথনিৰ পৰা মাতি আছোঁ, তুমি মতা নাই কিয়?” —অম্লানে মানুহজনীক চিঞৰি ক’লে। নীলমে কোঁচত কেঁচুৱাটো লৈ এহাতে পানী এগিলাছ ধৰি লাহে লাহে খোজ দি অম্লানৰ ওচৰ পালেহি— “ওঁহ, লোৱা। বাকী কিবা কাম কৰিবলৈ ল’লেই দেখোন নালাগে নালাগে কৰা।...