কাব্য-চৰ্চা :)

বহাগী হেঁপাহ

এই বহাগতে পিতাইৰ সৈতে লগ লাগি সীমাটো ঠিক কৰি ল’ব লাগিব

আঘোণতে তুমিও গুচি আহিবা মোৰ পঁজালৈ

ৰভা তৰিবলৈ মোৰ ধনে নুকুলাই

মাঘনোৱা দৌলতে বিয়া হ’ম দিয়া

আঘোণৰ মোৰ পথাৰত তুমি চপাবা ধান

আৰু মই ডাঙৰি বান্ধিম,

সোণগুটিৰে ভৰি পৰিব আমাৰ ভড়াল...

ভড়াল নভৰিলেও আমি দুখ নকৰোঁ দেই

নৰাবোৰ কাটি আমাৰ চালখনকে ভালকৈ বান্ধিব পাৰিম

তুমি কাষত থাকিলে মই দেহা পুৰি হ’লেও

মাটি চহাব পাৰিম

তিনিচহ দিয়া মাটিত অহাবাৰ

আশাৰ বীজবোৰ নগজিবনে বাৰু লহপহকৈ?

 

এতিয়া কেৱল সুখেই সুখ

সৰিবলৈ ওন্দোলি থকা দুখৰ লোতকবোৰ গোট মাৰি বৰফ হ’ল

বৰফ গাঢ় হৈ হৈ একেবাৰে “বসু-আইনষ্টাইন ঘণীভূত অৱস্থা” পালেগৈ

পৃথিৱীত এনেকুৱা আৰু কোনো সুতীক্ষ্ণ অনুভূতি নাই

যি সেইবোৰ উষ্ণ কৰি পুনৰ চকুলো হৈ বোৱাব

এতিয়া কেৱল সুখেই সুখ।

 

বিদায় ধুমুহা

বিদায় ধুমুহা

আৰু কিছুদিনলৈকে তুমি হয়তো নাহা

তুমি নহালৈকে মই অলপ কাম কৰি লওঁ

কাৰণ, তুমি আহিলে

মই কেৱল তোমাৰ লগতে ব্যস্ত হ'ব লাগিব...

 

হৃদয়-2013 ত 500GB খালি হৈ আছে

মোৰ 600 GB ৰ হৃদয়খনৰ 50 GB ৰ ড্ৰাইভ এটা

তোমাৰ ফটোৰে ভৰপুৰ কৰিম বুলি

খালি কৰি ৰাখিছোঁ৷

আৰু 450 GB ও খালি হৈ আছে

তুমি ই-বুক, মাল্টিমিডিয়া আদিও সাঁচি ৰাখিব পাৰিবা৷

ৰেম কিন্তু 4 GB হে

আৰু গ্ৰাফিক্স কাৰ্ড নাই

গেম খেলিব নোৱাৰিবা তুমি৷

তুমি কেনেকৈ চলোৱা তাৰ ওপৰতে নিৰ্ভৰ কৰিব

সি কিমান দিন ভালে চলে

Temp ফাইলবোৰ নিয়মীয়াকৈ

ময়েই ডিলিট কৰি থাকিম

তুমি মাথোঁ Refresh মাৰি থাকিলেই হ'ল৷

আত্মবিশ্বাসৰ এণ্টিভাইৰাছ এটাও ইনষ্টল কৰা আছে

নিন্দা বা মিছা অপবাদৰ ভাইৰাছে অকণো আমনি কৰিব নোৱাৰে৷

সেইবুলি তুমি বেলেগৰ পেন-ড্ৰাইভ নভৰাবা

ভাইৰাছবোৰ ডিলিট মাৰি থাকোঁতে

তোমাৰেই অশান্তি হ'ব৷

 

এটা সপোনৰ মৃতদেহৰ কাষত

এটা সপোনৰ মৃতদেহ চাই বহি আছোঁ মই

কি পৰিহাস! সি জন্মতেই মৃত হৈ আহিছিল

মাথোঁ প্ৰসৱ বেদনাহে আছিল সত্য

তাৰ বাহিৰে সকলো অবাস্তৱ। সি মৃত!

জন্মতেই মৰি আহিছিল সি। সি এটা মৰা সপোন।

সেই মৰা সপোনক কাষত লৈ বহি আছোঁ মই অত দিন!

কেই বছৰ হৈ গ’ল?

মইতো তাক খৰি দিয়া দূৰৰে কথা, তাক মই কবৰো দিব নোৱাৰো

ইমান উজ্জ্বল হৈ আহিছে সি সময়ৰ লগে লগে

দিন যোৱাৰ লগে লগে তাৰ শৰীৰৰ পৰা ওলাইছে সুগন্ধ। আৰু

তাৰ পঁয়া লগা লেহুকা কেঁচা-কোমল হাড়

দিন যোৱাৰ লগে লগে মোক শক্তি-সাহস যোগাৱা কঠিন ধাতুলৈহে পৰিণত হৈছে।

মইতো তাক কবৰো দিব নোৱাৰো, খৰি দিয়াটো দূৰৰে কথা।

পঠনীয়:  প্ৰতিবাদৰ ব্যৱসায়

কিন্তু সি যে এটা মৃত সপোন। জন্মতেই মৃত!

(“এনেদৰেই সমুখত আমাৰ জ্বিলিকি থাকে জীয়া সপোনবোৰৰ মৃতদেহ”, সহপাঠী ধ্ৰুৱজ্যোতি ওজাৰ উক্তি।)

 

ঢলপুৱাৰ হত্যাকাণ্ডটো

আঘোণৰ শুকাই যোৱা গোটেই পুখুৰিটোক কুঁৱলীডৰাই সাবটি ধৰিছে।

আৰু যেন আঁতৰি নাযাওক পানীখিনি৷

কিন্তু আঘোণৰে মাথোঁ শেষলৈকেও পুখুৰিটো থাকিব জানো অন্ততঃ জীপাল হৈ?

কুঁৱলীজাকৰ বেদনা কেৱল সিমানেই জানো?

পুৱাৰ ৰ'দছাটিয়েইটো হত্যা কৰি নেপেলাবনে সিহঁতক?

এই পুৱতীনিশা কুঁৱলীজাকে উচুপি উঠিছে

ক্ষন্তেক পাছতে হ'বলগা সিহঁতৰ হত্যাকাণ্ডটোৰ কথা ভাবি৷

পাতৰ আগেৰে সৰা তেজৰ সমান উষ্ণ সিহঁতৰ টোপাল টোপাল চকুলোৱে পৃথিৱী কঁপাই তুলিছে৷

ক্ষন্তেক পাছতে হ’বলগা নিজৰেই হত্যাকাণ্ডলৈ সিহঁতে অপেক্ষা কৰিছে।

No Comments

Post A Comment